Schakelen

Remmen is angst wordt er onder wielrenners wel stoer gezegd, maar wat pas angst is als de remmen het niet meer doen. Door de regen en zand waren mijn remmen in een keer behoorlijk weggesleten, dus was het na 60 kilometer zoeken naar een fietsenmaker met de juiste remblokjes op voorraad. want nog veel langer zo doorfietsen was niet verantwoord. Op de weg erheen moesten we over een hek heen klimmen en viel mijn fiets doordat mijn maatje hem per ongeluk om tikte. Helaas was door de val het schakelsysteem in de shifter afgebroken. Het gevolg was dat halverwege de eerste dag, de tweedaagse voor mij stopte. Want zonder te kunnen schakelen had het geen nut om verder te gaan. Het was een dag van de regen in drup.

Waar ik mij in mijn hoofd had voorbereid op twee dagen fietsen om even over van alles en nog wat na te denken, liep het dus anders. Het was figuurlijk even schakelen. Er kan gezegd worden dat tegenslag sterker maakt. Maar is dat zo? Maakt tegenslag echt sterker? Of laat tegenslag zien waar sterkte ligt? Hier gaat het natuurlijk om iets kleins, wel of niet 2 dagen fietsen. Toch schuilt ook in het kleine ook het grotere. Ik merk dat ook buiten het fietsen ik van iets kleins, iets groters kan maken. Vooral als het ene kleine, het andere kleine opvolgt.

Hoe het is om zonder remkracht en single speed te rijden. Laat ik het zo zeggen, voor mij niet voor herhaling vatbaar. Ik dacht me goed voorbereid te hebben, de remblokjes had ik recent nog gecontroleerd. Maar niet de dag ervoor. Ik had ook geen reserve blokjes mee. Had ik de val van de fiets kunnen voorkomen door deze vast te blijven houden, of als laatste over het hek te klimmen. Allemaal gedachten die me verder duwden van het kleine, het grotere in. Alles voorkomen gaat domweg niet, wat wel gaat is om te schakelen en om te denken.

In de fietsenzaak, waar ik echt super geholpen ben, hielp het vervangen van de batterij van de shifter niet, dat was namelijk het eerste wat ik dacht, zal wel leeg zijn. Wel toeval als dat precies na de val ook dat nog leeg zo zijn. Ik probeerde het te rationaliseren, in de hoop het te kunnen fixen en door te kunnen gaan. Even later toen ik op het perron stond in Venlo en de zon zich liet zien, zag ik in het licht de breuk in de shifter. Wel een mooie inzicht, in het licht wordt het gebrokene zichtbaar. 

Dus voor mij een mooi les in het kleine, als het van de regen in de drup gaat, zoek het licht op. Lang niet alles is meteen te fixen, schakel op of af net wat de situatie vraagt.