Flow(en)

Vandaag las ik de zeven voorwaarden om in een flow te komen. Je moet weten wat je moet doen en hoe. Hoe je het goed doet en waar je heen moet. Het moet een grote uitdaging vormen en er moet kundigheid bij komen kijken. Je moet vrij zijn van afleiding. Die laatste triggerde meteen. Vanochtend was ik al vroeg een ronde alleen gaan fietsen. Alleen, geen rekening hoeven te houden met anderen. Mijn eigen ritme zoeken en even genieten van de rust op de weg. Ik denk dat ik na een anderhalf uur in de flow kwam. Ik kon echt genieten van waar ik mee bezig was (ja zelfs op de racefiets). Het kost energie zo’n lange rit maar het levert meer dan dat ook mentale energie op.

Flowen, helemaal opgaan in waar ik mee bezig ben, het is zo heerlijk, het gaat allen zo moeilijk. Ik denk dat de laatste voorwaarde, vrij zijn van afleiding, de moeilijkste is. In een omgeving waarin ik continu geprikkeld wordt, merk ik dat ik daarin de laatste tijd goede keuzes heb genomen, maar nog veel vaker beter had moeten kiezen. Als ik dan analyseer waar het aanligt dat ik niet of niet het beste kies, dan heeft dat vooral met verwachtingen te maken. Uitgesproken of onuitgesproken. Van de ander of van mezelf. Ingevulde of blanco. Verwachtingen dus.

Als ik in een flow wil komen moet ik dus weten hoe ik het goed moet doen. Tussen weten en het zo doen zit vaak een grote kloof. Ik weet dat ik het beste in stilte werk en toch blijf ik in de open omgeving zitten. Ik weet dat ik het beste gefocust ben in de ochtend en toch zit ik dan vaak aan de verkeerde dingen te werken. Ik weet wat goed en niet goed voor me is en toch doe ik lang niet altijd het goede. Wat zou ik willen dat die kloof kleiner is en ik makkelijker de sprong naar de andere kant zou kunnen maken. Het vergt dan moed en innerlijke overredingskracht. Hoop het de komende tijd meer te vinden. 

Wat ik het mooie vind aan fietsen is vooral het uitzetten en vervolges rijden van nieuwe routes. Door de route die ik heb gemaakt en die is ingeladen op mijn fietscomputer, hoef ik mij geen zorgen te maken over dat ik aankom op de plek van bestemming. Daardoor kan ik volledig opgaan in de omgeving of in gewoon de herhaling van de voortgaande beweging. Kan ik mijn aandacht richten op de ondergrond waar ik over heen rij. Natuurlijk vergt het de ene keer meer inspanning als de andere keer en is het soms een grotere uitdaging, maar ook dat is een voorwaarde voor de flow. Dus die uitdaging voor het goede te kiezen ga ik graag aan. Want als de flow er is, dan is het dubbel genieten.