Verkennen

Verkennen… is het onderzoeken om te weten te komen hoe iets is. Ook kan het verwijzen naar het observeren van een onbekend gebied om informatie te verkrijgen. Precies de reden waarom we met een groepje Meesterknechten afgelopen weekend de omgeving van de hoogtestage bij Bastenaken gingen verkennen. Samen op pad om straks gezamenlijk te genieten van een mooie hoogtestage trip… een weekend van Temporisatie, Relatie, Inspiratie en natuurlijk met voldoende klimmetjes voor de benodigde Prestatie.

Het mooie van verkennen is toch echt wel het avontuur. Ik weet niet precies wat ik ga tegen komen. Of de paden goed begaanbaar zijn of niet. Of de klimmetjes en afdalingen niet te steil zijn. Of de paden door de erosie van regen nog wel te bereiden zijn. Of boswerkzaamheden de paden niet in onbegaanbare modderkuilen hebben veranderd. Ik ben het van het weekend allemaal tegen gekomen en dat maakt het een waar avontuur. Uiteindelijk is het ook mooi om een gedeelte van dat avontuur in de route te houden. Want vaak leiden de net niet paden, langs mooie stukken natuur en zijn de paden die erna volgen de mooiste paden van de route. Zonder dat stukje avontuur was ik echt niet terecht gekomen op al die mooie plekken.

In de maanden ervoor ben ik met Strava en Google Maps druk bezig om een mooie route te maken. Ik probeer dan al zoveel mogelijk te filteren op dat wat ik niet te veel wil tegenkomen. Alleen is het geen wat ik vooraf denk te zien een moment opname en is het altijd zo dat er in de tussentijd al veel verandert is. Toch sta ik iedere keer weer verbaasd wat de gravelbike en de mens die erop zit aan kan. Vaak lijkt iets onmogelijk, maar met een stukje temporisatie en doorzettingsvermogen is een heel eind te komen. Daarnaast is het ook mooi dat ik dan niet alleen ben en een maat mee heb. Samen kun je elkaar motiveren om toch het geen wat onmogelijk lijkt, mogelijk te maken.

Wat misschien wel net zo belangrijk is, is om tijdens zo’n verkenning aan te voelen hoeveel energie de route vraagt. Iedere omgeving is toch echt anders. Als het mooie gravel paden zijn dan kost het minder energie dan dat het er grover bij ligt. In het laatste geval is het geen overbodige luxe om af en toe een stukje verhard op de route in te bouwen, om even het lichaam wat rust te geven en een ontfocus moment in te bouwen. Want als het allemaal wat grover is, is het niet alleen fysiek zwaarder, ook mentaal is het continu bij de les blijven.

Verkennen is voor mij optima forma avonturieren. Soms denk ik ook wel eens de verkenning te skippen om iedereen dat gevoel te kunnen laten ervaren.