Door de mist heen

Van het weekend was de omgeving was in nevelen gehuld met gravelen en als de zon er doorheen kwam, werd er ook meer van de omgeving zichtbaar. Een soort cadeautje wat zich zelf uitpakte. Twee keer werden we getrakteerd, alleen na de eerste keer duurde het lang voordat de zon zich weer liet zien. Er stond weinig wind en met spaarzame kracht van de zon was het de mist die de langste tijd de overhand had. Het was letterlijk fietsen door de mist heen en door de fijne waterdruppels ging de kou langzaam in het lijf zitten.

In mijn hoofd zijn er ook van die periodes dat de mist voor een langere tijd de overhand heeft. Net als op de fiets waar de mist in de kleding gaat zitten en daardoor ook in het lijf, gaat de mist van het hoofd ook langzaam telkens verder in het lijf zitten. Op zoek naar nieuwe energie, is het de vermoeidheid die blijft hangen. Op zoek naar antwoorden, lijken de vragen zich op te stapelen en zich door de mistlagen heen in verschillende lagen zich op te stapelen. Hopend op verandering, op een omslag, is het de stilte zoals die alleen in de mist er kan zijn, die overheerst. 

Soms worden er antwoorden geoogst, veel vaker worden er vragen gezaaid

Toch is het de zon die zo door de tijd heen doorbreekt en alles weer in een ander licht zet, die helderheid brengt en warmte. Alleen laat de zon zich niet vinden, de elementen bepalen met elkaar wanneer de zon doorbreekt en wanneer niet. Zo zijn ook niet alle antwoorden te vinden en in de zoektocht naar komen vaak alleen maar nieuwe vragen. Soms dragen de vragen een gedeelte van het antwoord met zich mee, soms lijkt de mist er alleen maar dikker door te worden.

Ik kan zeggen tegen mezelf, omarm de periodes van mist, alleen is het met de mist andersom. Deze omarmt alles wat deze tegenkomt. Het isoleert de omgeving, het isoleert geluid, het isoleert mijzelf in mijn eigen gedachten. Toch doet het me ook verlangen naar doorbraak, doorbraak in denken, doorbraak in voelen, doorbraak in zien.  Want als de zon doorbreekt is het alsof met een knip van de vingers ik me in een totaal nieuwe omgeving begeef.