Psalm 151

Psalm van David

De pijn klopt en klopt en klopt
De pijn van sterk moeten zijn
De pijn van wel kunnen maar niet willen
De pijn van willen maar niet kunnen
De pijn van gevangen zitten in gedachten
De pijn van eindeloos dragen
De pijn van niet durven kloppen
Op de hemelse deur

Ik heb gesmeekt, gevraagd, gebeden
Ik heb geklopt en geklopt en geklopt
Door de tijd heen er alleen mee gestopt
Ontmoedigd
Ben het alleen gaan dragen
Zijn ze verstompt de vragen
De hoop op antwoord verloren
In gedachte alleen nog gesloten deuren

Toch draag ik van binnen
een lied van verlangen

Leer mij U kennen
Toon mij U sterkte
Toon mij wie U bent
Keer op keer op keer

Draag mij op uw vleugels
Geef mij hoop
Een nieuw verlangen
Keer op keer op keer

Geef mij moed om te kloppen
op de hemelse deur
Door alle pijn heen
Keer op keer op keer

Overspoel mij met rust
Sterk mij door mijn zwakte heen
Keer op keer op keer