écht vrij zijn

In het donker, met de maan die nog tussen de bomen door schijnt, ben ik vroeg onderweg. De hardloopschoenen onder gebonden zoek ik mijn weg door de bossen en over de heide. Even een uurtje voor mezelf. Sommige paden zijn door het wild omgeploegd tot modderpoelen, dan zijn het weer zandpaden met klein stukjes beton tussendoor. Ik neem het maar zoals het komt en zoek mijn weg terwijl de schemering zijn intrede doet. 

Het leven nemen zoals het komt, is een les die het leven mij in de afgelopen decennia geleerd heeft. Toch betekend het niet dat het nu dan altijd eenvoudig is. Nee het leven lijkt nog steeds op zijn tijd op een mul zandpand en is het zwoegen om vooruit te komen. Om dan door te zetten, vol te houden en de focus voorruit te leggen is meer dan een mentale knop om zetten. Het is de weg die leidt naar een diepere vorm van vrijheid. Vrij van de teleurstellingen dat het anders loopt dan gepland. Vrij van de verwachtingen van anderen en vanmijzelf om aan te voldoen. Vrij om het leven te omarmen zoals het is. Vrij om écht vrij te zijn.

Ja, écht vrij zijn is vaak anders dan we denken dat het is. Van de week werd ik geraakt door de woorden van sociaal psycholoog Roy Baumeister: ‘De meeste mensen denken dat vrije wil betekent dat je kunt doen wat je wilt. Maar het is juist andersom: we gebruiken onze vrije wil om ons in te houden.’ In die ruimte die dan ontstaat kan ik reflecteren, uitzoomen en afstemmen op mijn innerlijke kompas.

Ik hoor je al denken en het is ook een gedachte van mijzelf. David je schrijft over fietsen en hardlopen. Je bent dag in en dag uit aan het werken en aan het sporten, wanneer houdt jij je in? Nou het eerlijk antwoord is, dat ik dat op dit moment doe. Ik ben onderweg, niet geremd maar wel ingehouden. Ik ben aan het uitzoomen, denk na over vroeger, het nu en wat voor me ligt en aan wie ik wil zijn in dit alles. Boven alles voel ik de drang om écht te zijn, want dan kun je volgen mij pas vrij zijn. Echt vrij zijn.