Anders dan anders

Dit jaar is de start van het jaar anders dan anders. Waar ik voorheen al flink de basis aan het leggen was voor het nieuwe seizoen, heb ik de versnelling op een lagere stand staan. Het is even anders dan anders en dat is wennen. Vooral wennen voor mijn hoofd. Want als er iets in dat koppie zit is het er moeilijk uit te krijgen. Even genoegen nemen met minder. Zo ook meer tijd te hebben voor andere dingen. Al moet ik zeggen dat tijd zich wel erg snel vult met allerlei dingen.

Van de week was ik naar een seminar waarin China en de VS de revue passeerden. Twee inspirerende sprekers namens ons mee om deze twee landen van een andere kant te bekijken. Om de bril af te zetten, de vooroordelen los te laten. Om ons te verdiepen in de cultuur en de beweegredenen van de keuzes die beide landen nemen. Om even alles in een ander perspectief te zien.

Er zijn een aantal dingen die me zijn bijgebleven. Kort samengevat, de eerste met betrekking tot China. Een land, een cultuur, waar het voortbestaan van het collectief het geen is wat hun drijft. De keuzes die gemaakt worden, zijn zoals zei dat zien in het belang van het collectief. Het tweede punt, met betrekking tot de VS, die gedreven zijn om er vol voor te gaan. Risico’s zijn geen bedreigingen maar kansen. Het is dromen, durven en doen, vooral doen.

De vraag die het bij mij opriep, zijn de keuzes die ik maak goed voor mijzelf of voor het collectief? Is mijn focus en die van de samenleving niet volledig verlegd op het individuele?  Want als ik het goed heb, dan is het toch goed. Wat als automatisme heeft dat er geen risico’s meer genomen worden. Want de kans van verliezen weegt zwaarder als dat van winnen.

Bij deze zinnen moet ik ook denken aan de tekst: “Want wie zijn leven wil behouden, die zal het verliezen; maar wie zijn leven verliezen zal omwille van Mij, die zal het behouden. Want wat baat het een mens heel de wereld te winnen en zichzelf te verliezen of zelf schade te lijden?” Lucas 9:24-25

Durf ik te verliezen omwille van…. van iets groters dan ikzelf. Durf ik te verliezen, om te winnen voor de wereld. Durf ik het collectief boven mijzelf te stellen. Durf ik anders naar mijzelf en naar de wereld te kijken. Anders dan de bril die ik door de jaren heen heb opgezet. Een bril die me lang niet altijd goed past, maar wel zo comfortabel zit. Durf ik de focus te verleggen.

Want wat kan ik soms gefocust zijn op wat er aan de andere kant van wereld of van de oceaan gebeurd. Op wat er gebeurd in de landen om ons heen. Wat er gebeurd in dit land, een klein stukje van de aarde wat grotendeels lager ligt dan de zee. Dat ik helemaal vergeet dat ik leef. Leef om hier van betekenis te zijn, met het risico om te durven verliezen om te winnen voor de ander.

Anders voor anderen