Veranderen vanuit verbinding

Wat vormt mij en brengt mij in beweging
Waar sta ik voor, door alle emoties heen
Soms verbonden, soms verdwaald
Durf ik te zeggen, dat ik het niet weet
Van a naar verder, in ondertussen
In het niet meer en nog niet daar
Durf ik te dwalen in de tussentijd
In de stilte luisteren, verbeelden
Zoeken naar de richting
Laat ik de (on)macht los
Heb ik de moed om te gaan
De onzekerheid en twijfel omarmend
Wetend dat wat ik niet weet, niet weet
Al is de stip waarheen onduidelijk
Vertrouw ik dat de route vanzelf volgt

Zoals de ene stap de andere opvolgt
Zo volgt op iedere actie een reactie
Een natuurkundige wetmatigheid van het leven
Als vliegwiel of remmende tegenkracht
In het groot en in het klein
Buiten en in mijzelf
Om houvast te vinden in een tijd
Waar niets is wat het lijkt
Toch haal ik hoop uit het feit
Dat het kleine elementaire zichtbaar is,
Omdat het met elkaar verbonden is

Wie ben ik in dit alles wat gebeurd
Wat leer ik door dit alles heen
Is het zichtbaar in mijn handelen
Niet verongelijkt over daar
Maar rechtvaardig in het hier
Als een golf van besmettelijkheid
Om er meer van te creëeren
Het ongeziene te zien
Het ongehoorde te horen
Het moedige te bemoedigen
Beweging vanuit onstuitbare verlangen
De universele principes die buigen voor het goede

Wie kies ik om te zijn
In het wonder van het leven
Ben ik bereid het oude los te laten
Om het nieuwe de ruimte te geven
Als een rups die sterft om
te transformeren in een vlinder
Als een vrucht die sterft in de grond om
te transformeren in een nieuwe scheut
Durf ik de tijd te geven aan
Het voorstellingsvermogen van het nieuwe
Al is het leven te kort om te begrijpen
Beloof ik daarom trouw te zijn aan mijzelf