Lef om te leven
Zijn als een kind, stampend door de plassen, er zijn in het moment. Vol verwondering de wereld bekijken. Doen wat ik nog niet eerder heb gedaan. Verkennen wat de grenzen zijn en het liefst er overheen. Niet laten leiden door regels en beperkingen maar door mogelijkheden en een ongekende grote innerlijke drive om te ontdekken. De eerste stap, de eerste sprong, de eerste koprol, de eerste keer fietsen, de eerste gevolgd door vele volgende. Ben ik toch ergens gestopt, heb ik me laten vangen door anderen en mijzelf. Af en toe is het er nog, verlangend naar meer, naar een nieuwe eerste keer, naar ontdekken en me laten verwonderen.
Vanochtend kwam ik nat thuis na het hardlopen. Niet door de regen uit de lucht, maar doordat ik al stampend met mijn hardloopmaatje door de plassen heb gerend. Ik weet nog wel een paar jaar geleden dat hij me voor het eerst nat had gestampt, hij lachend en ik even geen raad met mijn emotie, hoe te reageren. Vanochtend lag de plas er weer, we sprongen er allebei overheen en moesten lachen. De volgende plassen waren een feestje van wie de het beste de ander nat kon stampen.
Wat heb ik moeten loslaten om zo stampend door de plassen te gaan? Schaamte, trots, regels? Ik denk zeker dat ik dat heb moeten loslaten, maar nog veel meer heb ik lef moeten tonen. Lef om er in het nu te zijn, lef om de sprong te wagen, lef om los te laten, lef om niet bang te zijn voor de mening van anderen, lef om te zijn als een kind, lef om te lachen, lef om te leven. Want is dat niet het meervoud van lef, leven.
Vorige week waren we aan het gravellen en ik zat in het wiel en zag deze omhoog gaan om vol in de plas terecht te komen. Een bewussie, ik helemaal nat natuurlijk. Mijn fietsmaatjes lachen dat het zo goed gelukt was of dat zei niet het slachtoffer waren. Ik kon niet anders dan meegaan in hun blijdschap. Een stelletje bijzondere maten waarmee ik me mee omring. Ze zouden een shirtje moeten dragen met: “pas op voor de kind in me”. En ik, ik zou vol trots hetzelfde shirtje aantrekken en misschien met stift er iets onder schrijven als: “ren-fiets-huil-bid-lach-werk en verwonder”