Stap naar voren

Stap na stap, de meters worden hectometers, de hectometers kilometers. Zoek ik mijn weg door de stad, de heuvels in. Over asfalt, kasseien, grint, leem en löss grond. De benen in een ritme, zoekend naar een plek voor de volgende landing en afzet. De beweging altijd naar voren, daar waar de volgende stap licht. Stap na stap dichter bij de bestemming wat ook het vertrekpunt was. Alleen kom ik anders terug dan dat ik weggegaan ben. Vermoeider maar voldaan. Uitgeput maar krachtiger. Met nieuwe beelden en inzichten die ik anders niet had opgedaan.

Een stap naar voren zetten, is waarmee het begint. Het is het pakken van leiderschap in het leven, mijn leven, mijn werk, daar waar ik geplaatst ben. Zonder de eerste stap, zonder leiderschap, krijgt de druk telkens meer grip op mijn systeem of het gehele systeem. De druk die kracht heeft en die ervoor kan zorgen dat de machine vast loopt. De druk die al het plezier en geloof kapot kan maken. Met deze stap doorsnijdt ik deze druk. De druk op mijn systeem, het systeem waar ik mij aan verbonden heb en me soms in heb laten vangen. Met de eerste stap, ontstaan in geloof, ontstaat tegendruk, ontstaat ruimte.

Na de heuvels rende ik over het jaagpad langs het kanaal, hier voelt een meter als een hectometer en een hectometer als een kilometer. Vooral als ik me op de afgelegde meters focuste, ging het langzaam vooruit, terwijl ik sneller liep als op de rest van het parcours. Het is dan niets ander dan parkeren van deze gedachten, het relatieveren dat ik met elke stap een stap dichter bijkom en accepteren dat ik het zelf in de route heb gestopt en de saaiheid toch ook haar eigen schoonheid heeft. Het beste is dan om me niet druk maken over wat ik niet kan beïnvloeden, het enige wat ik kan veranderen is hoe ik er mee omga, parkeren, relatieveren en accepteren.

Zoals je één ding doet, doe je alles. Het is misschien niet helemaal zo, maar toch best wel zo. Door met rennen te parkeren, relativeren en accepteren, leer ik mezelf dit ook op andere plekken in het leven toe te passen. Door de woorden hiervoor te vinden kan ik de woorden gebruiken, hergebruiken voor andere plekken en momenten in het leven. Dan wordt parkeren praten, wordt relatieveren het gevoel neutraliseren en accepteren wordt herpakken en doorgaan. Na de eerste stap volgt automatisch de volgende en de volgende en de….

Dus…
Zet die stap,
Parkeer en praat,
Relativeer en neutraliseer
Accepteer en herpak
Ga ervoor.