(On)gecompliceerd complex
Wat ik zo heerlijk vind aan het fietsen? Het is zo ongecompliceerd eenvoudig. Ik heb goede benen of niet, de wind waait tegen of mee, de zon schijnt of het regent. Als het wat minder loopt even een tandje terug schakelen, als het lekker loopt een tandje erbij. Het is gewoon gaan. Toch als het allemaal minder lekker loopt, kunnen er allemaal complexe gedachten naar boven komen. Een heel lijstje wordt in het hoofd afgetikt. Leeg loper, plak asfalt, ketting niet goed gesmeerd, balhoofdlagers, trapaslagers, de wielen die niet meer soepel lopen…. Totdat er een stemmetje zegt, zo ingewikkeld is het niet, het zijn gewoon de benen die niet willen.
Vandaag kwamen de woorden complex en gecompliceerd ook voorbij in een cursus. Het zijn woorden die we vaak voor hetzelfde gebruiken maar toch zo verschillend blijken te zijn. Misschien is het een nuance, maar het hielp mij even om op een andere manier te kijken met waar ik nu mee bezig ben. Ik wil het woord vaak niet gebruiken, uit principe, omdat iedereen het altijd gebruikte. Toch op dit moment heb ik het druk. Maar de vraag is komt het doordat het op dit moment gecompliceerd of complex is.
Ik vind het heerlijk om even de complexiteit van het leven los te laten. Mijzelf in de ongecompliceerde wereld van het sporten te storten. Ik merk ook dat als ik een volle dag heb op het werk de behoefte om de andere wereld op te zoeken groter wordt. Om dan ruimte in de agenda te maken voordat wat ik nodig heb, kan complex zijn. Ruimte pakken om even goed in de verte te kijken en dit niet te laten overspoelen door korte termijn focus.
Mijn leidinggevende waar ik de cursus mee volg, is een muzikant. Hij kan geweldig piano spelen. Ik vond het wel mooi hoe hij het verwoorde: “Gecompliceerd is bijvoorbeeld een stuk van Bach spelen. Dat kan je aanleren door veel te oefenen en luisteren hoe anderen het spelen. Complex is improviseren, iets gaafs maken wat nog niet bestaat, dit door trial en error, dit vergt creativiteit en kun je eigenlijk niet oefenen.”
Gecompliceerd vergt dus kennis en kunde, is kennis en kunde dan niet nodig voor sporten? Natuurlijk maken kennis en kunde het makkelijker, maar als de basis er ligt dan worden het een automatisme. Dan is er de ruimte om in de zone te komen, waarin het gecompliceerde los gelaten kan worden. Om complexe zaken op te lossen is creativiteit en talent nodig. Ik weet dat ik nog stukken heb geschreven over het talent van anderen op de fiets, wat ik deels goed kan maken door intrinsieke motivatie en doorzettingsvermogen.
Ondertussen dat ik dit zo aan het schrijven ben, is het in mijn hoofd een complexe warboel aan het worden. Dit maakt het wel gecompliceerd om de juiste woorden op papier te zetten. Terwijl het even daarvoor toch allemaal heel helder was. Laat ik het dan toch maar proberen….
Ik denk dat ik niet te veel en continu bezig moet zijn met gecompliceerde of alleen met complexe werkzaamheden. De gecompliceerde zaken heb ik als vlieguren nodig om de complexe zaken af te handelen. Andersom als alles complex is wordt is het ook weer gecompliceerd. Tijd en ruimte inbouwen om ongecompliceerd bezig te kunnen zijn is dan misschien wel het meest verstandige wat ik kan doen.