Vroeger

Zie ons zo staan in het nu, gevormd door vroeger
de bergen en dalen die we hebben overwonnen
‘k Denk aan waar het begon en alles er tussen in
de eerste ontmoeting, de vele die volgden
Liefde voor de bergen, het startpunt van de reis
aan dat was ons verbind, de passies
Het grenzeloos nadenken, over wat ons beweegt
samen in beweging zijn, grenzen verleggend

‘k Zie ons nog staan, daarboven in de bergen
wij als kleine kwetsbare wezens, in de kathedraal
van grijze ruigheid met witte lakens ijs en sneeuw
Reizen de toppen ver boven ons uit en de hoogste
het hoogste is ons doel en het komt het op zijn tijd
Terug de tijd in, zal ik je altijd blijven vinden
onze eigen vorm van vriendschap, verbondenheid
Het loslaten van en het altijd weer terug vinden
Vroeger, nu en vast en zeker ook later

‘