Dingen die je doet

“Het zijn de dingen die je doet, de dingen die je doet, die niemand ziet”, zijn de woorden van een lied die ik in gedachte zong op de fiets. Het is zo dat ik veel van wat ik sportief doe deel op Strava. Als het niet op Strava is dan telt het niet, wordt er ook wel onder sporters gezegd. Maar wat is het, wat de behoefte zo triggerd om wat ik doe, wat wij doen, zo met elkaar te delen. Is het om gezien te worden, is het om een stukje acceptatie te vinden, is het om verbondenheid te ervaren? Heeft het pas waarde wat ik doe als het gezien wordt?

Leuke gedachten om mezelf mee te bezigen, maar ook wel confronterend. In hoeverre is deze lijn niet door te trekken naar alles wat ik het leven doe. Zichtbaar of niet zichtbaar. In hoeverre doe ik wat ik doe om gezien, geaccepteerd, gewaardeerd te worden of simpelweg om er bij te horen?  Acceptatie van mijzelf begint denk ik alleen niet bij acceptatie zoeken bij anderen. Of door het te claimen bij anderen. Nee, acceptatie begint bij het accepteren  van mijzelf door mijzelf. Het zijn naast de dingen die ik doe, de dingen die ik denk, die niemand ziet of hoort.

Zo is het denk ik met veel van deze woorden, als ik mezelf niet zie, kan ik dan verwachten of accepteren dat anderen mij zien? Als ik mezelf niet waardeer? Als ik niet verbonden ben met mezelf? Als ik me mezelf niet lief heb? Kan ik dan verwachten dat anderen mij lief hebben? Dat ik gewaardeerd wordt. Kan ik dan verbondenheid ervaren? Ik heb het al eerder aangehaald, maar karakter wordt getoond daar waar niemand het ziet. Ik denk dat deze woorden allemaal bijdragen aan het opbouwen van mijn karakter. Dat daar waar niemand het ziet of hoort, daar waar ik voor kies om niet afhankelijk te zijn van, maar bewust kies om de dingen te doen, die er toe doen.

Dus waarom zit ik op de fiets? Niet voor de aandacht op Strava. Nee ik zit op de fiets omdat ik het heerlijk vind om een rondje mijn benen relaxed of vol inspanning rond te laat draaien. Om even eruit te zijn. Om fris aan een nieuwe dag te beginnen of de woorden van de dag een plek te geven. Om te avonturieren en plezier te maken met vrienden. Of even tijd te hebben voor mezelf. Gezien of ongezien. Ik doe, ik fiets, ik ren, ik denk, dus ik ben.