Legacy

Vandaag was ik op de terugweg uit het oosten gestopt op de Veluwe om nog even een stuk te trailen. Ik blijf me er met hardlopen iedere keer over verbazen dat de benen maar blijven gaan. Of het terrein zanderig, grind of verhard is. De voeten vinden hun weg in het terrein en de rest van mijn lichaam volgt vanzelf. Ik moet wel zeggen dat aan het einde, na een goede twintig kilometer, het wel wat moeizamer begon te lopen. Ondertussen had ik wel een kleine twee uur de tijd gehad om de drukte van de week even los te laten en de tijd te nemen om alles een beetje te overdenken.

De gedachten gingen ook terug naar gisteren, waar ik samen met een collega naar een seminar was geweest. Het thema was Kernwaarden als succesfactor, met als sprekers Merijn Zeeman en James Kerr. Beide inspirerende verhalen, het verhaal over legacy, nalatenschap, van James Kerr bleef behoorlijk hangen. Hij had behoorlijk wat one liners die heerlijk in elkaar overliepen en waar ik een hele blog over zou kunnen schrijven. Wat me vooral integreerde is, dat het geen formule voor succes was, maar een manier van zijn. Zijn in het hier en nu, want hier is waar het gebeurd. 

Ik genoot van zijn verhaal en ook van het hardlopen vandaag. Want wat is het heerlijk om weer lange afstanden te kunnen rennen. Vorig jaar liep het allemaal wat minder en ik miste het vertrouwen in mijzelf. Nadat ik in december weer actiever ben gaan lopen, heb ik weer een paar lange afstanden kunnen rennen de afgelopen maanden. Het vertrouwen komt weer langzaam terug. We can never rise above the opinion we have of ourselves, was een van de zinnen gisteren. Het voelt alsof de zin past in mijn hardloop verhaal. Maar het past ook in meer verhalen. Hoe ik over mijzelf denk, zo ga ik ook handelen en dat heeft weer invloed op hoe anderen over mij denken. Om deze denkbeelden te doorbreken, moet ik toch echt bij mezelf beginnen.

Wat ik echt een gaaf ritueel vond was dat aan ieder nieuw teamlid bij de All Blacks de volgende twee vragen werden gesteld: Wat kom je bijdragen aan het team en wat ben je bereid op te offeren (voor het team)? Niet wat kom je halen, wat zijn je leerdoelen. Het is niet what’s in in for me. Nee, wat laat ik los en wat draag ik bij. Wat ben ik bereid om te geven en te laten om er echt te kunnen zijn, voor het team en daardoor ook uiteindelijk voor mijzelf. Want, the way you do one thing, you do everything. Never be to big to do the small things.

Words creates worlds and in the beginning was the word. Deze zin kwam wel binnen. Het begint en eindigt vaak met woorden. Relaties, gevoelens, gedachten, vriendschappen, liefde. Woorden hebben invloed. Words make the weather, they can uplift of breakdown. Met woorden wordt de sfeer bepaalt, het beïnvloed de atmosfeer. Het beïnvloed hoe ik over mezelf denk en hoe er over elkaar gedacht wordt. Woorden worden pas echt van waarde als het meer is dan alleen woorden. Als het is hoe ik ben, hoe we samen zijn. 

Want, together we can rise above ourselves.