Mee vieren of laten vieren

Deze overdenking is geschreven voor de hoogtestage 2025 van de Meesterknecht in Bastenaken (in de Belgische Ardennen). Ik heb deze voorgedragen op de zondag na 2 intensieve dagen fietsen, gravellen of moutainbiken.

Vandaag vieren we het heilig avondmaal en ik weet niet hoe jullie hier na twee intensieve dagen fietsen zitten? Of je alles al gegeven hebt, of dat je nog wat bewaard hebt voor de slotrit en slotklim vandaag. 

Ben je hier aanwezig Of je al bezig bent met de week die voor je ligt? Waar ben je met je gedachten? Waar zijn je gedachten en je hart mee verbonden?

Spreuken 16:9 – “Het hart van de mens overdenkt zijn weg, maar de HEERE bestuurt zijn gang.”

En hoe zit het met je verwachtingen die je voor dit weekend had? Ben je teleurgesteld of juist trots in je geleverde prestaties ? Heb je ontvangen waar je op hoopte? Wat heb je van jezelf kunnen geven? Heb je kunnen en durven dienen, zoals de slogan van de Meesterknecht is: Renners die durven dienen. En heb je de mooie momenten gevierd en heb je al het andere in het leven even kunnen laten vieren?

Prediker 3:12-13 – “Ik heb gemerkt dat er niets beters is voor hen dan blij te zijn en het goede te doen in hun leven, ja ook dat ieder mens eet en drinkt en het goede geniet van al zijn inspanning. Dat is een gave van God.”

Als eerste wil ik met twee voorbeelden stil staan bij laten vieren en vieren

Ik weet niet hoe jullie toeleven naar de hoogtestage, maar voor mij is het altijd een moment dat ik graag mijn beste vorm van het jaar heb. Alleen liep het voor mij dit jaar tijdens de voorbereiding even wat anders. Een maand geleden ging door ziekte mijn conditie en vorm een flinke stap achteruit. Meteen slaat dan de twijfel toe. Wat als ik de minst sterke blijk te zijn en anderen zich aan mij moeten aanpassen? 

Na het ziek zijn had mijn lichaam het nodig om het te laten vieren, maar in mijn hoofd was het een stuk moeilijker om het te laten vieren. Om mijn trots en twijfel aan de kant te zetten en te accepteren dat ik minder sterk aan de start van het weekend zou staan dan ik van te voren had bedacht. Dat ik misschien wel eens de zwakste zou kunnen zijn en dat ik meer moet leunen op anderen als anders. Dat ik zou moeten vragen of zij zich aan mij willen aanpassen, om te temporiseren.

Het laten vieren…. is jezelf, je trots of je zorgen loslaten en toevertrouwen aan God

2 Korintiërs 12:9-10 – “Mijn genade is u genoeg, want Mijn kracht wordt in zwakheid volbracht.” Daarom zal ik veel liever roemen in mijn zwakheden, opdat de kracht van Christus in mij woont… wanneer ik zwak ben, dan ben ik machtig.”

Spreuken 3:5-6 – “Vertrouw op de HEERE met heel je hart en steun niet op je eigen inzicht. Ken Hem in al je wegen, dan zal Hij je paden rechtmaken.”

Jesaja 40:29-31 – “Hij geeft de vermoeide kracht, en Hij vermeerdert de sterkte van wie geen krachten heeft… maar wie de HEERE verwachten, putten nieuwe kracht: zij varen op met vleugels als arenden.”

Het vieren dan. De UCI heeft dit jaar ingevoerd dat ploeggenoten die juichend over de streep komen een gele kaart of boete krijgen. Wat natuurlijk begrijpelijk is als anderen hiermee onnodig mee in gevaar gebracht worden. Toch voelt het tegenstrijdig, want hoe mooi is het als iemand anders blij is met de overwinning van de ander, met de overwinning van zijn kopman. Dat de energie die hij of zij in de rit heeft gestopt wordt uitbetaald met een overwinning. Het is denk ik ook zo, dat als er geen anderen zijn er ook niets te vieren valt. Vieren doe je niet alleen maar met elkaar. En hoe tegenstrijdig het ook klinkt, het succes van de ander vieren is vaak veel mooier dan die van jezelf. 

Prediker 4:9-10 – “Twee zijn beter dan één… Want als zij vallen, richt de één zijn metgezel op; maar wee de ene die valt, en er is geen tweede om hem op te richten.”

Nehemia 8:10 – “Wees niet bedroefd, want de vreugde van de HEER, dat is uw kracht.”

Psalm 118:24 – “Dit is de dag die de HEER gemaakt heeft; laten wij juichen en ons verheugen op deze dag.”

Het mee vieren, gaat in de bijbel bijna nooit over jezelf alleen, maar juist samen met anderen en samen voor Gods aangezicht.

Zo is er ook de uitnodiging bij het heilig avondmaal. Wij mogen onze eigen trots en twijfel laten vieren. We kunnen het niet zelf en ja we zijn allemaal Gods geliefde kinderen. Hij nodigt ons uit om het avondmaal samen te vieren. Hoe tegenstrijdig het ook allemaal kan voelen. Wij mogen trots zijn op de overwinning die Jezus voor ons behaald heeft. We mogen als Meesterknechten juichend over de eindstreep komen, zonder dat dit negatieve consequenties heeft. We mogen vieren, samen vieren.

Filippenzen 3:13-14 – “…maar één ding doe ik: vergetende wat achter is, mij uitstrekkende naar wat vóór is, jaag ik naar het doel: de prijs van de hemelse roeping van God in Christus Jezus.”

1 Korintiërs 11:23-26 – “…doet dit tot Mijn gedachtenis… want zo dikwijls u dit brood eet en de drinkbeker drinkt, verkondigt u de dood van de Heere, totdat Hij komt.”