Micro adjust

Met vier anderen hebben we vandaag heerlijk over bos, grint en asfalt paden gefietst met de gravelbikes. De route was van de Utrechtse Heuvelrug tot aan de heide bij Ede. Het was het aanvallen van de stukken heuvelop tot heerlijk naar beneden rollen. Van lekker doortrekken over grintpaden tot met souplesse over de bospaden te hobbelen. Dat allemaal in een decor die telkens veranderde, de dijken langs de Neder-Rijn, bospaden bij Arnhem, de paars bloeiende heide bij Ede, zonnebloemen langs de maisvelden en van alles er tussen in. Mijn hoofd kwam werkelijk geheugen te kort om alle mooie beelden van deze dag te verwerken en op te slaan.

De ketting liep in het begin nog redelijk, maar door de inspanningen begon deze telkens minder soepel te lopen. Door een val met mijn gravelbike in de laatste rit van de vakantie, was het derailleurpad geforceerd. Het derailleurpad vormt de verbinding tussen het frame en het achterderailleur. Het is zo gemaakt dat bij een val dit de zwakste onderdeel is, zodat bij een val de derailleur minder snel kapot gaat. Afijn, in de praktijk was dat dus ook zo en moest het dus vervangen worden. Gelukkig was dit met de hulp van een goede maat snel gebeurd. Met het schakel systeem van Sram wat erop zit kan de derailleur lichtjes gecorrigeerd worden naar links of rechts. Micro adjust zoals Sram het noemt.

Het duurde even voordat ik bedacht dat ik ook tijdens het fietsen de derailleur kon aanpassen. Eerst had ik bedacht om de fiets maar van de week naar de fietsenmaker te brengen. Toch besloot ik de gok te wagen om het maar gewoon te proberen. Het was ook niet echt dat ik precies wist wat ik deed. De kans dat ik het de goede kant aanpaste was toch 50%. En als de ketting slechter zou lopen dan kon ik gewoon de andere kant op proberen. Gelukkig had ik even een stukje mooi rollend asfalt en 2 tikjes naar links en toch weer 1 naar rechts waren voldoende om de ketting weer soepel te laten lopen.

Een vakantieperiode is ook een periode waarin ik vaak nadenk over waar ik nu sta, hoe het gaat met de dingen die ik doe. Of ik er nog steeds voldoende ben. Er ben, er zijn voor mijn gezin, voor mijn werk en voor mijzelf. Waar in het leven vaak gesproken wordt over grote stappen van verandering om meer uit mijzelf en het leven te halen. Kom ik er telkens meer achter dat het niet in grote maar in kleine veranderingen zit. In de micro adjust. Grote veranderingen, zijn vaak geforceerd en zorgen niet per definitie voor dat alles in één keer soepel loopt. Ook daarna is het weer afstemmen, bijstellen van verwachtingen en accepteren dat het soms nu eenmaal zo is als het is.

Ik weet als ik eerlijk in de spiegel kijk dat ik nog niet altijd ben wie ik graag wil zijn. En dat heeft verandering nodig, in kleine stappen. Hoe weet ik nog niet precies. Dat ik het ga doen met een kleine stap naar voren of naar achteren dat weet ik wel. Als het dan nog niet helemaal loopt zoals ik wil dan zet ik gewoon weer een kleine stap.  Zoals ik pas geleden las in een boek, dat het leven met elkaar en met God telkens in beweging is, dat het niet iets statisch, maar dat ik me telkens bewust mag zijn van Zijn, van elkaars aanwezigheid en dat ik in beweging blijf en als de ruimte er voor is die kleine stap van verandering durf te maken.